Gönderen: adalarpostasi | 01 Aralık 2013

Büyükada’da bir yaz…

Scan

Fotoğraf: Moda Mermer Konak’ın  bahçesinde çekçek sefası: (soldan) İsmail Muhtar (1900-1953), arabacı, Prenses Nimetullah Kemâleddin (1881-1965), Prenses Kadriye (1885-1954), Emine Düriye (1897-1975), Mehmed Tahir (1897-1970).
Mehmet Selim Tugay Albümü’nden.

Emine Fuat Tugay (çev. Şeniz Türkömer), Bir Aile 3 Asır, İstanbul (Aralık 2013)388-389:

Büyükada’da bir yaz

Bir yazı kısmen Büyükada’da geçirince kuzenlerimi daha çok görme imkânım olmuştu. Anneannem, Emine teyzem ve oğlu Tahir ilkbaharda uzunca bir süre bizde kalmışlardı. Bu arada bizlerden biri kızamık olmuş ve çocukların hepsine bulaşmıştı. Daha önce kızamık geçirmemiş olan Emine teyzem de yakalanarak ciddi şekilde hastalandı. Doktor nekahet devresini havası daha yumuşak olan bir yerde geçirmesini tavsiye edince biz de ailece birkaç ay için Büyükada’ya taşındık. Annem ve babam Marmara’ya hâkim bir tepenin üstünde batıya bakan mobilyalı bir ev tuttular. Buradan İstanbul’un Avrupa yakası belli belirsiz bir siluet halinde görünürdü. Evin bahçesi peş peşe teraslarla dik olarak denize kadar iniyor ve dar bir koya kavuşuyordu. Bu koy balık tutmak ve yüzmek için mükemmeldi. Moda’da ise bahçemizin sahili lodosla gelen çöplerle kirlendiği için denize girme zevkinden mahrumduk. Büyükada’nın denizi ideal sıcaklıktaydı ve sakindi. Sandalla çıkıp kürek çekmesini de öğrenmiştik. Güzel kokulu çamlıklarda yürüyüşler yapıyorduk.

Bahçeden dışarı adım atmadığımız Mermer Konak’la kıyaslarsam Büyükada’daki hayatımız gerçekten büyük bir macera olmuştu. Kendimizi savaşa giden Kızılderililer olarak görür, ağaçların arasında bizi yutmak için pusuda bekleyen vahşi canavarlar olduğunu hayal ederdik. Dedemin evinde yetişen Şadiman adında küçük bir Çerkez kız vardı. Bir hastalık geçirdikten sonra nekahet devresi için bize gönderilmişti. Yaşça benden biraz büyük olan Şadiman’ın hayal gücü kuvvetliydi ve neşe doluydu. O da oyunlarımıza şevkle katılırdı.

Yakacık’ta yaz

Büyükada’dan sonraki yıl […]

* * *

al gözüm seyreyle… “ebediyen yok olmuş bir dünyanın resmi”…

http://alisveris.iskulturyayinlari.com.tr/tanim.asp?sid=CMVE6DT7HA0AS7SWKUGV

Emine Fuat Tugay (çev. Şeniz Türkömer), Bir Aile 3 Asır, İstanbul (Aralık 2013).

450702_2 Bir Osmanlı paşası ile Mısır Hanedanı’na mensup bir prensesin evliliğiyle kurulan ailesinin tarihini kaleme alan Emine Fuat Tugay, son Osmanlı döneminin de canlı bir panoramasını sunuyor:

İstanbul’un paşa konaklarındaki gündelik hayattan Yıldız’ın ve Kahire’nin saray protokollerine, Meşrutiyet ve 31 Mart Vakası’ndan Mısır’ın saray siyasetine, harem hikâyelerinden Boğaziçi yalılarıyla Nil boyu saraylarının sakinlerinin hayatlarına, hizmetkârların dünyasından rüya gibi düğünlere uzanan kaybolmuş, rengârenk bir dünya…

Gazi Ahmed Muhtar Paşa’nın oğlu Mahmud Muhtar Paşa ile Hıdiv İsmail Paşa’nın kızı Prenses Nimetullah’ın ilk çocuğu olan Emine Fuat Tugay’ın zarif bir üslupla aktardığı bu benzersiz tarih tanıklığı, aile albümlerinden çoğu ilk kez çıkan 180 fotoğraf ve resmin eşliğinde…

* * *

Emine Fuat Tugay (1897-1975)

131_3 Emirgân’da dedesi Hıdiv İsmail Paşa’nın sahilhanesinde doğdu, gençlik yıllarını ailesiyle Moda’daki Mermer Konak’ta geçirdi. Küçük yaşından itibaren özel hocalardan ders aldı. Ailesiyle Burdeyn, İzmir, Berlin, Zürih ve Münih’te de yaşadı. Zürih Güzel Sanatlar Okulu’nda ve Almanya’da resim eğitimi gördü, ilk Türk kadın ressamları arasında yer aldı.

1921’de Müşir Fuad Paşa’nın oğlu Dr. Ahmed Hulûsi Fuad Tugay ile evlendi. Hariciyeci eşinin görevi gereği Kopenhag, Tokyo, Nanking, Tiran, Madrid, Lizbon, Çunking, Bükreş ve Kahire’de yaşadı; 1952’de Mısır’da mensubu bulunduğu hanedanın hükümranlığına son veren Albay Abdülnasır’ın darbesine tanık oldu.

Bilgi, görgü ve kültürüyle yeni yetişen hariciyecilere örnek olan değerli bir sefireydi. Hayırseverliğiyle tanındı, Mısır’da pek çok hastanesi bulunan Mehmed Ali Yardımseverler Derneği’nde aktif olarak görev aldı. Hayvanları Koruma Derneği’nin de kurucularındandı.

Bu kitabı, Three Centuries adıyla Oxford University Press tarafından 1963’te basıldı. Yeniköy’deki evinde hayata gözlerini yumdu.


Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

%d blogcu bunu beğendi: